Health from the Future

Archive for the ‘Γιατροι στην Ιστορια’ Category

Γιατροι στην Ιστορια: Ιπποκρατης

Πηγή: LivePedia.gr : Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια

Η μεγαλύτερη διάνοια στον τομέα της ιατρικήςστους χρόνους της αρχαιότητας. Υπήρξε από τους λίγους μεγάλους άνδρες που η αξία τους αναγνωρίστηκε από τους σύγχρονούς του. Θεωρούνταν άνθρωπος με εξαιρετικές ιατρικές ικανότητες, σεμνός, αφιλοκερδής και απαράμιλλος διδάσκαλος. Όλες του αυτές οι ιδιότητες τον έκαναν γρήγορα διάσημο, όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο, αλλά και στο εξωτερικό.Γεννήθηκε στην Κω το 460 π.Χ. και πέθανε, κατά το Σωρανό, (επειδή η ακριβής χρονολογία του θανάτου του δεν είναι γνωστή) το 377 π.Χ. σ’ ένα σημείο μεταξύ του Τύρναβου και της Λάρισας. Αυτή φαίνεται και η επικρατέστερη εκδοχή για το θάνατό του, μια και το 1826 βρέθηκε κοντά στη Λάρισα πλάκα, όπου γραφόταν το όνομα του Ιπποκράτη που διασώθηκε από φιλέλληνα Τούρκο μπέη.Ο Ιπποκράτης θεωρήθηκε απόγονος του ίδιου του Ασκληπιού και συγκεκριμένα ο 17ος.

Σπούδασε στο ασκληπιείο της Κω, όπου και κατέλαβε το αξίωμα του αρχιερέα ασκώντας και διδάσκοντας ιατρική. Για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στον τομέα της επιστήμης του, αλλά και για τις προσπάθειές του να ταξινομήσει συστηματικά την ιατρική και για την εισαγωγή μεθόδου στη θεραπεία, ονομάστηκε “ο πατέρας της ιατρικής”.

Σύμφωνα με το μύθο ο Ιπποκράτης πήγε στα Άβδηρα, για να θεραπεύσει το Δημόκριτο που έπασχε από ψυχικό νόσημα. Η επαφή αυτή του Ιπποκράτη με το μεγάλο αυτό σοφό άνδρα χαρακτηρίζει όλη τη μετέπειτα ζωή του ιατρού. Σε αυτή, καθώς και στις άμεσες και έμμεσες επαφές με τα μεγάλα πνεύματα της εποχής του, Σωκράτη, Πλάτωνα κ.ά. οφείλεται και η διαμόρφωση του αφιλοκερδούς χαρακτήρα του.

Τελειώνοντας τις σπουδές του άρχισε μεγάλη περιοδεία που κράτησε 12 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας του έδειξε πάντοτε προθυμία να προσφέρει τις ιατρικές υπηρεσίες του, πολλές φορές μάλιστα χωρίς αμοιβή. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα, δέχτηκε πρωτοφανείς εκδηλώσεις αγάπης και ο δήμος τον πολιτογράφησε Αθηναίο πολίτη.

Γυρίζοντας στην Κω διαδέχεται στο ασκληπιείο τον πατέρα του Ηρακλείδη, επίσης γιατρό και παραμένει εκεί γιατρεύοντας και διδάσκοντας, ώσπου, φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία, άφησε τη διεύθυνση της σχολής στο γαμπρό του Πόλυβο και ξανάφυγε στη Θεσσαλία, όπου και πέθανε σε ηλικία 90 χρόνων.

Πεθαίνοντας άφησε 2 γιους, επίσης γιατρούς, το Θεσσαλό και το Δράκοντα. Από αυτούς ο Θεσσαλός έγινε βασιλικός γιατρός του Αρχέλαου της Μακεδονίας, ενώ ο γιος του Δράκοντας, επίσης γιατρός, ήταν προσωπικός γιατρός της συζύγου του Μ. Αλέξανδρου Ρωξάνης.

Ο Ιπποκράτης υπήρξε μια από τις πιο αγαπητές φυσιογνωμίες της εποχής του. Μεγάλοι φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης τον αναφέρουν στα έργα τους. Ο ξακουσμένος γιατρός της αρχαιότητας Γαληνός τον θεωρεί ως το μεγαλύτερο γιατρό των αιώνων και μεγάλο συγγραφέα. Καταπιάστηκε με όλους τους κλάδους της ιατρικής επιστήμης και σ’ όλους διέπρεψε. Ο Ιπποκράτης και οι μαθητές του συντέλεσαν πάρα πολύ στη συστηματοποίηση και το ανέβασμα της ιατρικής επιστήμης.

Ο Ιπποκράτης φημίζεται και για την πληθώρα των ιατρικών έργων που έγραψε. Η ιατρική του συλλογή κειμένων αποτελείται από 69 έργα και θεωρείται προγενέστερη του Αριστοτέλη. Η σημερινή τους μορφή οφείλεται στις διασκευές και στις ταξινομήσεις που έγιναν πάνω στο έργο του από μεταγενέστερους συγγραφείς γύρω στο 300 π.Χ. ιδιαίτερα από το Βακχείο και Ηρόφιλο. Η ταξινόμησή τους σε:

  • σημειωτικά
  • φυσικά και αιτιολογικά
  • θεραπευτικά
  • επίμεικτα και
  • αφορώντα εις τα συντείνοντα στην τέχνη του λόγου

έγινε τον α’ μ.Χ αιώνα από τον Ερωτιανό που σχολίασε και τις κατηγορίες αυτές.

Από τα σπουδαιότερα έργα του είναι: το Περί αγρών, Περί αέρων, υδάτων και τόπων, Περί άρθρων, Περί αρχαίης ιατρικής, Αφορισμοί, Περί διαίτης οξέων, Περί ενυπνίων, Περί επιδημιών το πρώτον, Περί επιδημιών το τρίτον, Μοχλικός, Νόμος, Όρκος, Περί τροφής. Τα έργα αυτά θεωρούνται και τα μόνα αυθεντικά από τα 69 του καταλόγου από το μελετητή του Ιπποκράτη Littre.

Advertisements

Γιατροι στην Ιστορια: James Parkinson (1755-1824)

Πηγή: LivePedia.gr : Η Ελληνική Ελεύθερη Εγκυκλοπαίδεια

 Ο Τζέιμς Πάρκινσον, [James Parkinson], Άγγλος γιατρός, γεωλόγος, παλαιοντολόγος και πολιτικός ακτιβιστής, το όνομα του οποίου έχει η «Νόσος του Πάρκινσον», γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1755 στο Σόρεντιτς του Λονδίνου, [1 Hoxton Square, Shoreditch], και πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 1824, στο Λονδίνο. Ήταν παντρεμένος με τη Μέρι Ντέιλ [Mary Dale], από το 1781 και απέκτησαν έξι παιδιά.

Ο Τζέιμς Πατέρας του ήταν ο φαρμακοποιός και πρακτικός χειρουργός Τζον Πάρκινσον. Η βασική του εκπαίδευση περιλάμβανε λατινικά, ελληνικά, φυσική, φιλοσοφία, και μαθήματα στενογραφίας, όλα όσα θεωρούνταν απαραίτητα για τη βασική θεωρητική κατάρτιση ενός γιατρού.

Σπούδασε στο «London Hospital Medical College», για έξι μήνες όταν ήταν 20 ετών. Στη συνέχεια για έξι χρόνια έκανε πρακτική εξάσκηση κοντά στον πατέρα του και όταν το 1784 ονομάστηκε χειρουργός, και ανέλαβε το πατρικό του ιατρείο.

Το 1805 δημοσίευσε μια πραγματεία για την ουρική αρθρίτιδα, σημειώνοντας ότι η παροχή ημερήσιων δόσεων σόδας, παρείχαν σημαντική ανακούφιση στους ασθενείς και δημοσίευσε θέματα σχετικά με την περιτονίτιδα στην αγγλική ιατρική βιβλιογραφία.

Νόσος Πάρκινσον

Από το 1799 αφοσιώθηκε στην ερευνητική ιατρική και εξέδωσε σειρά μελετών για την περιτονίτιδα, τη λαιμαργία και το 1817 δημοσίευσε τη μελέτη «Δοκίμιο για την τρομώδη παράλυση», [«An Essay on the Shaking Palsy»], όπου περιέγραφε την ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Σκοπός και θέμα της μελέτης του ήταν να περιγράψει τα συμπτώματα της για τα οποία τα οποία έγραφε «Ακούσια τρομώδης κίνηση, ή οποία μείωνε τη μυϊκή ισχύ, σε σημεία του σώματος τα οποία δεν ήταν σε δράση, ακόμα και όταν υποστηρίζονται, με μια τάση ο κορμός να κλίνει προς τα εμπρός και να περνά από την βάδιση στο τρέξιμο: οι αισθήσεις και η νόηση παραμένουν ανεπηρέαστες», [«Involuntary tremulous motion, with lessened muscular power, in parts not in action and even when supported; with a propensity to bend the trunk forwards, and to pass from a walking to a running pace: the senses and intellect being uninjured»].

Το 1877 ο Γάλλος νευρολόγος Ζαν Μαρτέν Σαρκό ονόμασε την ασθένεια «Νόσο του Πάρκινσον». Για να καταλήξει στις διαπιστώσεις του, παρατήρησε για μεγάλο χρονικό διάστημα το καθημερινό βάδισμα έξι ασθενών, που εμφάνιζαν τα συμπτώματα της νόσου.

Πολιτική δράση

Ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν οπαδός της Γαλλικής Επανάστασης και παράλληλα υπογράφοντας η με το ψευδώνυμο «Old Hubert», εξέδωσε περισσότερα από 20 φυλλάδια με τα οποία καταφερόταν εναντίον των προνομιούχων πολιτών την καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας αλλά και την είσοδο του λαού στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Κατηγορήθηκε για πιθανή ανάμειξή του σε συνωμοσία δολοφονίας του Άγγλου Βασιλιά Γεώργιου Γ’, αλλά απαλλάχτηκε. Είχε συνυφάνει την πολιτική του δραστηριότητα με την ιατρική του ιδιότητα και απαιτούσε συχνά την ενασχόληση του Αγγλικού κράτους με τα θέματα της δημόσιας υγείας.

Άλλες δραστηριότητες

Σταδιακά το ενδιαφέρον του για την ιατρική ατόνησε και παραχώρησε τον χρόνο του στο χόμπι του για τη γεωλογία και την παλαιοντολογία, για τις οποίες έγραψε πολλές πραγματείες, ενώ ήταν ιδρυτικό μέλος της Γεωλογικής Εταιρείας του Λονδίνου.

Το 1804 δημοσίευσε ένα τόμο σχετικά με τα οργανικά υπολείμματα, προσπάθεια την οποία επαίνεσε ο Gideon Mantell, ενώ ακολούθησε ο 2ος τόμος το 1811 και το 1811 κυκλοφόρησε ο 3ος τόμος του έργου του. Το 1822 δημοσίευσε ένα μικρότερο έργο του με τίτλο «Στοιχεία Ορυκτολογίας: μια εισαγωγή στην μελέτη των ορυκτών οργανικά υπολείμματα, ειδικά εκείνων που βρίσκονται στη Βρετανική ύπαιθρο».

Εσωτερική αρθρογραφία

Νόσος του Πάρκινσον

Εξωτερικές συνδέσεις

Tag Cloud