Health from the Future

aspirin1_200x100

 

Εως και 1.000 ζωές θα μπορούσε να σώσει στην Ελλάδα κάθε χρόνο η καθημερινή λήψη μικρής ποσότητας ασπιρίνης, καθώς η προληπτική της δράση δεν περιορίζεται μόνο στα καρδιαγγειακά, αλλά επεκτείνεται και στον καρκίνο.

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε από ειδικούς στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου (QMUL), η καθημερινή λήψη ασπιρίνης σε μικρές ποσότητες μετά την ηλικία των 50 ετών και για δέκα χρόνια, φαίνεται ότι μειώνει έως 35% τους καρκίνους του εντέρου, του οισοφάγου και του στομάχου. Στο ίδιο πλαίσιο ανακάλυψαν πως υπάρχουν ενδείξεις, αλλά λιγότερο ισχυρές, ότι μειώνει και τους θανάτους από εκδήλωση καρκίνων του μαστού, του προστάτη και του πνεύμονα.

Οι ερευνητές υπογραμμίζουν στη μελέτη τους ότι όποιος θέλει να εφαρμόσει την προληπτική θεραπεία, θα πρέπει πρώτα να συμβουλευθεί τον γιατρό του, διότι υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας στο πεπτικό σύστημα, που μπορεί να είναι θανάσιμη.

Οι ερευνητές δημοσιεύουν τα αποτελέσματα της μελέτης τους στην επιθεώρηση «Annals of Oncology», όπου εξηγούν ότι για να φτάσουν σε αυτό το συμπέρασμα ανέλυσαν 200 μελέτες για τα οφέλη και τους κινδύνους από την καθημερινή λήψη ασπιρίνης.

Σύμφωνα με όσα προέκυψαν, τα οφέλη της είναι πολύ περισσότερα από τις βλάβες που μπορεί να προκαλέσει. Για την ακρίβεια, υπολόγισαν και βρήκαν ότι για κάθε 1.000 άτομα άνω των 50 ετών που παίρνουν καθημερινά ασπιρίνη επί 10 χρόνια, θα έχουμε 16 λιγότερους θανάτους από καρκίνο, έναν θάνατο λιγότερο από έμφραγμα, αλλά δύο επιπλέον θανάτους από αιμορραγία του πεπτικού συστήματος.

Οπως εξηγούν οι επιστήμονες, αυτό σε αριθμούς σημαίνει πως εάν όλοι οι Βρετανοί ηλικίας 50 έως 64 έπαιρναν μια μικρή ποσότητα ασπιρίνης την ημέρα και για διάστημα 10 ετών, τότε σε 20 χρόνια θα αποφεύγονταν 130.357 θάνατοι από καρκίνο και 9.473 καρδιακά επεισόδια που θα οδηγούσαν σε θάνατο.

Εντούτοις, η λήψη ασπιρίνης από το σύνολο του πληθυσμού θα προκαλούσε στο ίδιο διάστημα 18.000 θανάτους λόγω αιμορραγικών επεισοδίων.

Ο βρετανός επικεφαλής της έρευνας και καθηγητής Επιδημιολογίας στο QMUL, δρ Τζακ Κιούζικ, προτείνει ανεπιφύλακτα σε όλους τους υγιείς ενηλίκους άνω των 50 ετών να παίρνουν καθημερινά 75 μικρογραμμάρια ασπιρίνης και για διάστημα δέκα ετών.

Ωστόσο, δεν συστήνει σε κανέναν να αρχίσει την προληπτική θεραπεία δίχως να έχει συνεννοηθεί με τον γιατρό του. Κι αυτό διότι «αν και υπάρχουν κάποιες σοβαρές παρενέργειες τις οποίες δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, η ασπιρίνη είναι το πιο σημαντικό φάρμακο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε προληπτικά για να μειώσουμε τον καρκίνο, έπειτα από τη διακοπή του καπνίσματος και την καταπολέμηση της παχυσαρκίας. Επίσης, είναι η πιο οικονομική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι και αυτός παίρνει εδώ και τέσσερα χρόνια ασπιρίνη.

Η νέα μελέτη κατέδειξε επίσης ότι η μακροχρόνια λήψη ασπιρίνης προστατεύει από τον καρκίνο για αρκετά χρόνια ακόμη και μετά τη διακοπή της, καθώς και ότι ο κίνδυνος εσωτερικής αιμορραγίας αυξάνεται όσο μεγαλώνει κάποιος, γι’ αυτό και προτείνεται η διακοπή της λήψης της έπειτα από δέκα χρόνια. Οι ειδικοί διευκρινίζουν επίσης πως η ασπιρίνη δεν ενδείκνυται ειδικά για όσους διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, όπως οι πάσχοντες από διαταραχές στην πηκτικότητα του αίματος κ.ά.

Πάντως, ο μηχανισμός δράσης της ασπιρίνης στην πρόληψη του καρκίνου δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη. Ενα από τα σενάρια είναι ότι μειώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων, δηλαδή κυττάρων του αίματος που εμπλέκονται στον μηχανισμό δημιουργίας θρόμβων. Τα αιμοπετάλια εμπλέκονται στη λειτουργία της μετάστασης των όγκων και προστατεύουν στη διαδικασία της εξάπλωσής τους. Αλλο ένα σενάριο είναι ότι η ασπιρίνη μειώνει τη φλεγμονή, η οποία επίσης συνδέεται με την πρόκληση καρκίνου.

 

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=1&articleID=19898&la=1

Advertisements

 

Karpouzi_200x100

 

 

Τί πίνετε για να ξεδιψάσετε το καλοκαίρι; Νερό από τη βρύση ή από το ψυγείο; Πόσο και τι είδους αλάτι βάζετε στο φαγητό σας; Και πώς τρώτε τα λαδερά σας;

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο μύθο και την αλήθεια, καθώς πολλά απ’ όσα πιστεύουμε για την καλοκαιρινή μας διατροφή είναι εντελώς λανθασμένα.

Ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος Δημήτρης Μπερτζελέτο, αντιπρόεδρος της Ένωσης Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδας, παραθέτει τους ευρύτερα διαδεδομένους μύθους για την καλοκαιρινή διατροφή και την αλήθεια πίσω από αυτούς.

Μύθος 1: Τα παγωμένα ροφήματα μάς ξεδιψούν. Μπορεί να νιώθουμε ότι δροσιζόμαστε κάθε φορά που πίνουμε ένα παγωμένο ποτήρι νερό, αλλά για τον οργανισμό μας αυτό δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από μία ψευδαίσθηση, διότι το πεπτικό σύστημα δεν μπορεί να απορροφήσει τα παγωμένα υγρά και έτσι το σώμα δεν προστατεύεται από την αφυδάτωση.

Αντί λοιπόν να πίνετε τα ροφήματα παγωμένα, φροντίστε να είναι δροσερά και μάλιστα να έχουν θερμοκρασία 10 έως 15 βαθμών Κελσίου, διότι με αυτή τη θερμοκρασία επιτυγχάνεται η μέγιστη απορρόφησή τους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε προ ετών στην επιθεώρηση «Journal of Athletic Training».

Καλό είναι επίσης να μην αδειάζετε μονορούφι το ποτήρι σας, αλλά να πίνετε μεγάλες γουλιές σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Μύθος 2: Το καλοκαίρι πρέπει να τρώμε περισσότερο αλάτι. Ο μύθος αυτός ξεκίνησε πριν από δεκαετίες, όταν η κατανάλωση άλατος ήταν περιορισμένη και έτσι συνιστούσαν οι γιατροί «λίγο περισσότερο αλάτι» για να γίνεται κατακράτηση υγρών και να αποφεύγεται η αφυδάτωση.

Στη σύγχρονη εποχή, όμως, το αλάτι που τρώμε είναι πολλαπλάσιο από αυτό που συνιστάται για καλή υγεία (μελέτες έχουν δείξει ότι τρώμε πάνω από 10 γραμμάρια την ημέρα, ενώ οι υγιείς δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 5 γρ. και οι υπερτασικοί τα 3 γρ. την ημέρα) και έτσι δεν συνιστάται ελαφρά αύξηση της κατανάλωσής του το καλοκαίρι.

Εξαίρεση σε αυτό είναι ορισμένα νοσήματα (π.χ. υπόταση) που μπορεί να χρειαστούν ελαφρά αυξημένη κατανάλωση άλατος το καλοκαίρι, αλλά μόνο αν το συστήσει ο θεράπων ιατρός.

 Ας σημειωθεί εδώ ότι δεν έχει καμία διαφορά αν το αλάτι είναι κοινό επιτραπέζιο ή θαλασσινό: η άποψη ότι το θαλασσινό αλάτι περιέχει λιγότερο νάτριο και συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιείται άφοβα, αποτελεί επίσης μεγάλο μύθο. Αντί, λοιπόν, να βάζετε περισσότερο αλάτι στο φαγητό σας, δοκιμάστε αρωματικά, βότανα και μπαχαρικά.

Μύθος 3: Η ζέστη «κόβει» την όρεξη. Ούτε την όρεξη «κόβει», ούτε διευκολύνει το αδυνάτισμα, όπως επίσης πιστεύουν πολλοί. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι το καλοκαίρι οι καύσεις μειώνονται, διότι η περιβαλλοντική θερμοκρασία βρίσκεται πιο κοντά στη θερμοκρασία του σώματος και έτσι ο οργανισμός δεν χρειάζεται πολλές καύσεις ώστε να διατηρεί σταθερή την εσωτερική θερμοκρασία του (έχει βρεθεί ότι οι καύσεις τον χειμώνα είναι έως και 10% υψηλότερες απ’ ό,τι το καλοκαίρι).

Γιατί τότε δεν τρώμε όταν κάνει ζέστη; Για να μην ζεσταθούμε περισσότερο από την θερμότητα που θα παραχθεί κατά την πέψη της τροφής, είναι η απάντηση. Με άλλα λόγια, η ζέστη δεν μειώνει την όρεξη, αλλά ο οργανισμός μας προσαρμόζεται αυτόματα στις κλιματικές συνθήκες της εποχής και αναχαιτίζει το αίσθημα της πείνας όταν κάνει πολλή ζέστη.

Όσον αφορά το αδυνάτισμα, μάλλον πιο δύσκολο είναι το καλοκαίρι παρά πιο εύκολο, καθώς αφθονούν οι ευκαιρίες για «μεζεδάκια», «ουζάκια», ποικιλίες, σαγανάκια, παγωτά και κάθε είδους πολυθερμιδικά, αλκοολούχα κοκτέιλ.

Μύθος 4: Τα λαδερά δεν μας παχαίνουν. Μια χαρά μας παχαίνουν εάν «κολυμπούν» στο λάδι και συνοδεύονται από μισό κιλό φέτα και μισή φρατζόλα ψωμί.

Ο γενικός κανόνας στη διατροφή είναι το μέτρο, ειδάλλως τα πάντα μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση του σωματικού βάρους – ακόμα κι αν είναι ολιγοθερμιδικά όπως τα λαδερά, τα οποία με 1 κουταλάκι του γλυκού ελαιόλαδο ανά μερίδα παρέχουν 100 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Φροντίστε να τρώτε λαδερά τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, μαζί με το πολύ 30 γρ. φέτα και μία κανονική φέτα ψωμί.

Μύθος 5: Το σκόρδο απωθεί τα κουνούπια. Τα κουνούπια δεν είναι… βρικόλακες για να φοβούνται το σκόρδο. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ πραγματοποίησαν μελέτη για να ελέγξουν τις αντικουνουπικές ιδιότητες του σκόρδου, αλλά απέτυχαν παταγωδώς.

Συνεπώς, πιθανότερο είναι να φύγουν τρέχοντας οι γύρω σας αν τρώτε ωμό σκόρδο μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Μύθος 6: Το καρπούζι είναι σκέτο νερό και παχαίνει. Ούτε το ένα ισχύει, ούτε το άλλο. Εκτός από άφθονο νερό, ανά φλιτζάνι του τσαγιού παρέχει το 20% της Ημερήσιας Συνιστώμενης Δόσης βιταμίνης C, καθώς και άφθονο λυκοπένιο – την κόκκινη χρωστική ουσία με τις ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, που σχετίζεται με μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ορισμένων μορφών καρκίνου.

 

ΠΗΓΗ:ΤΑ ΝΕΑ online ΥΓΕΙΑ ΔΡΑΣΗ +ΖΩΗ

 

Asthma2_200x100

Τα παιδιά με άσθμα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης μιας κρίσης όταν επιστρέψουν στο σχολείο τον Σεπτέμβριο, επειδή στη διάρκεια του καλοκαιριού έχουν κάνει «διακοπές» και από την φαρμακευτική αγωγή που παίρνουν προληπτικά για να έχουν υπό έλεγχο την ασθένειά τους.

Ωστόσο η επιστροφή στον συγχρωτισμό και το στρες του σχολείου, σε συνδυασμό με τις αλλαγές στις κλιματολογικές συνθήκες, μπορεί να δημιουργήσουν προδιάθεση για κρίση άσθματος – γι’ αυτό και έχει μεγάλη σημασία να ξαναρχίσουν εγκαίρως την προφυλακτική θεραπεία τους.

«Το καλοκαίρι είναι “φίλος” για τους πάσχοντες από άσθμα, διότι κατά κανόνα ελαττώνονται οι ερεθιστικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως οι γύρες στην ατμόσφαιρα, που πυροδοτούν τις παροξύνσεις τους», λέει ο κ. Στυλιανός Λουκίδης, επίκουρος καθηγητής Πνευμονολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και επικεφαλής της Ομάδας Άσθματος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ΕΠΕ).

«Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι ασθενείς, αφού πρώτα συνεννοηθούν με τον γιατρό τους, κατορθώνουν να σταματήσουν την λήψη των ρυθμιστικών φαρμάκων».

Τα ρυθμιστικά φάρμακα είναι εκείνα που λαμβάνονται για να σταματήσει η φλεγμονή στους αεραγωγούς που προκαλεί το άσθμα και έτσι να αποτραπεί ο κίνδυνος εμφάνισης συμπτωμάτων και κρίσεων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο ασθενής θα έχει ελάχιστα (ή καθόλου) συμπτώματα, δεν θα ξυπνάει τη νύχτα εξαιτίας της νόσου και θα μπορεί να εκτελεί με άνεση τις καθημερινές υποχρεώσεις του.

Σύμφωνα με την Ομάδα Άσθματος της ΕΠΕ, στα ρυθμιστικά φάρμακα ανήκουν τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή, τα βρογχοδιασταλτικά μακράς διάρκειας, τα αντιλευκοτριένια, η θεοφυλλίνη, το μονοκλωνικό αντίσωμα εναντίον της IgE και τα κορτικοστεροειδή που λαμβάνονται από το στόμα, με την πλειονότητα των ασθενών να λαμβάνουν συνδυασμό εισπνεόμενων στεροειδών και μακράς δράσης β2 διεγέρτες.

Τα φάρμακα αυτά συνήθως χρησιμοποιούνται μία ή δύο φορές την ημέρα και η λήψη τους δεν πρέπει να διακόπτεται όταν τεθεί υπό έλεγχο το άσθμα, εκτός κι αν συμφωνήσει ο γιατρός με αυτό.

Το πρόβλημα είναι ότι «πολλά παιδιά και οι γονείς τους δεν συνειδητοποιούν πως όταν ο γιατρός λέει ότι μπορεί να διακοπεί η λήψη των φαρμάκων αυτών το καλοκαίρι, εννοεί μόνο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και όχι και τον Σεπτέμβριο», εξηγεί ο κ. Λουκίδης. «Ο Σεπτέμβριος δεν είναι καλοκαιρινός μήνας, αλλά ο κατ’ εξοχήν μήνας της προληπτικής αγωγής. Ας μην ξεχνάμε ότι για να αποδώσει η προφυλακτική θεραπεία, πρέπει να αρχίσει εγκαίρως.

»Η αποτελεσματικότητα, λ.χ., των κύριων ρυθμιστικών φαρμάκων, των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών, φαίνεται έπειτα από αρκετές μέρες θεραπείας – συνήθως απαιτούνται 2-4 εβδομάδες. Αν συνεπώς περιμένει ένα παιδί να επιστρέψει στο σχολείο για να αρχίσει να τα παίρνει, είναι πολύ πιθανό να βρεθεί αντιμέτωπο με μία ασθματική κρίση, η οποία αν είναι σοβαρή μπορεί να χρειασθεί και νοσηλεία στο νοσοκομείο».

Μάλιστα επειδή εφέτος τα σχολεία προγραμματίζεται να αρχίσουν νωρίτερα απ’ ό,τι άλλες χρονιές, καλό είναι να αρχίσει από τα τέλη Αυγούστου κιόλας η λήψη της προφυλακτικής αγωγής, ούτως ώστε τα παιδιά να επιστρέψουν καθ’ όλα έτοιμα στο σχολείο.

 

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ ΥΓΕΙΑ ΔΡΑΣΗ + ΖΩΗ

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=14&articleID=19767&la=1

34758DEC4A032C7CDBBACBF8FD505411
Είναι αποδεδειγμένο ότι τα περισσότερα παιδικά ατυχήματα συμβαίνουν το καλοκαίρι. Την εποχή αυτή κλείνουν τα σχολεία και αυτό σημαίνει  περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά, συχνά χωρίς επιτήρηση. Είναι επίσης εποχή διακοπών στο βουνό ή στη θάλασσα.
Οι ειδικοί επιστήμονες και οι εκπρόσωποι του Κέντρου «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» συμβουλεύουν τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους όσο το δυνατόν νωρίτερα να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς. Ασφάλεια όμως δεν σημαίνει υπερπροστασία. Η υπερπροστασία συχνά προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα.
Ασχέτως προορισμού, οι διακοπές προϋποθέτουν συχνές μετακινήσεις. Τα παιδιά πρέπει πάντα να κάθονται στο πίσω κάθισμα φορώντας ζώνη ασφαλείας.
Διακοπές στη θάλασσα
Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.
Ποτέ να μην αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επίβλεψη, ακόμη και αν ξέρουν να κολυμπούν.
Να μη βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κτλ., για την ασφάλεια των παιδιών μας.
Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι.
Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.
Οταν τα παιδιά ασχολούνται με θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.
Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές αν δεν σιγουρευτούν πρώτα ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.
Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος. Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.
Αν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροντούφεκο, καλάμι κτλ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια. Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.
Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά σε σπίτι με πισίνα, τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη.
Διακοπές στο βουνό
Κατάλληλο ντύσιμο:
α) Στην πεζοπορία κατάλληλα υποδήματα και καπέλο.
β) Στην ποδηλασία κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια.
γ) Στο rafting εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος.
Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κτλ., καλό είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.
Να μάθουμε  στα παιδιά να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα που προέρχονται από αυτά.
Να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνουν τα φίδια που μπορεί να κρύβονται σε αυτά.

Να μη χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.

Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμη και το αφεντικό τους. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα.
Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.ά. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.
Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν, να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.
Τα παιδιά να μένουν μακριά από σπίρτα, φωτιά  και γκαζάκια. Οταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα, να τους μάθουμε πώς να τα χρησιμοποιούν σωστά.
Να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή, π.χ. μανιτάρια, και να μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.
Να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες. Να μάθουμε στα παιδιά μας να μη στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν όταν πέφτουν κεραυνοί.
Οπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης.Δεν βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί.
Οι παραπάνω συμβουλές, σημειώνουν οι εκπρόσωποι του Κέντρου «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος», είναι γνωστές σε όλους. «Δυστυχώς όμως» σημειώνουν «είναι τόσο απλές που παραβλέπονται. Ολοι πιστεύουμε ότι δεν θα συμβούν σε εμάς και επαναπαυόμαστε, με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά ατυχήματα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ας μην ξεχνάμε ότι για τα μικρά παιδιά πρέπει να υπάρχει πάντα σωστή επίβλεψη».

Πηγή: Το Βήμα Υγεία + Fitness

 

kalokairi

Το καλοκαίρι αλλάζει ο τρόπος ζωής μας. Το δέρμα μας είναι περισσότερο εκτεθειμένο στον ήλιο, το «χαϊδεύει» η άμμος και το «αγκαλιάζει» η θάλασσα. Καθώς χαλαρώνουν οι συνήθειές μας ως προς τους κανόνες υγιεινής οι μολύνσεις είναι συχνότερες. Σύμφωνα με τη δερματολόγο-αφροδισιολόγο κυρία Κατερίνα Λαμπρινοπούλου, οι μολύνσεις που εμφανίζονται συχνότερα στο δέρμα τη θερινή περίοδο είναι το μολυσματικό κηρίο, η μολυσματική τέρμινθος, οι μυρμηγκιές και οι μυκητιάσεις.

Το μολυσματικό κηρίο είναι λοίμωξη του δέρματος που προκαλείται συχνότερα από τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο ή πιο σπάνια από τον πυογόνο στρεπτόκοκκο. Συνηθέστερα, το μολυσματικό κηρίο εμφανίζεται στο πρόσωπο, μπορεί όμως να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος. Αρχικά η βλάβη έχει τη μορφή φυσαλίδας η οποία εξαπλώνεται και μετατρέπεται σε εφελκίδα (σκληρή μελανή κρούστα πάνω στην πληγή). Οι εφελκίδες μπορούν επίσης να απουσιάζουν και η βλάβη να είναι ερυθηματώδης με διαβρώσεις και πομφόλυγες (φουσκάλα με υγρό). Υπάρχουν περιπτώσεις που οι βλάβες του δέρματος είναι εκτεταμένες.

Η μολυσματική τέρμινθος αποτελεί μια βλατιδώδη βλάβη του δέρματος που οφείλεται στον ιό της μολυσματικής τερμίνθου (ΙΜΤ). Ο ΙΜΤ ανήκει στην οικογένεια των Pox βιριδίων.
Η μολυσματική τέρμινθος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και χαρακτηρίζεται από ομάδες ροδόχροων βλατίδων (σαν σπυράκια). Παιδιά με ατοπική δερματίτιδα είναι επιρρεπή στη λοίμωξη από τον ιό και σε αυτές τις περιπτώσεις η μολυσματική τέρμινθος ενδέχεται να επιδεινώσει την ατοπική δερματίτιδα. Η μετάδοση  είναι συχνή μέσω του νερού (χρήση πισίνας) και αυξάνεται σημαντικά έπειτα από τραυματισμό.
Οι μυρμηγκιές οφείλονται στον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Εμφανίζονται στα γυμνά μέρη του σώματος, κυρίως στα πέλματα και στις παλάμες, συνήθως χωρίς πόνο εκτός από αυτές των πελμάτων. Στην περίπτωση αυτή ο ασθενής νιώθει σαν να έχει πατήσει ξένο σώμα.
Μυκητιάσεις
Υπάρχουν τρεις ομάδες μυκήτων που προσβάλλουν τον άνθρωπο: οι ανθρωπόφιλοι, οι ζωόφιλοι και οι γεώφιλοι. Η εικόνα στο δέρμα είναι πλάκα, συνήθως ρόδινη, με περιφερειακή απολέπιση. Η νόσος συχνά συνοδεύεται από κνησμό (φαγούρα).
Η ονυχομυκητίαση προσβάλλει συνήθως τις γυναίκες. Οφείλεται σε υπερβολικό λιμάρισμα των νυχιών και κόψιμο του δέρματος γύρω από αυτά σε συνδυασμό με τα ανοιχτά παπούτσια. Η βλάβη φαίνεται σαν κηλίδα κιτρινωπή ως μελανή συνήθως στις άκρες των νυχιών.

ΠΗΓΗ: TO BHMA υγεία+fitness

http://www.tovima.gr/health-fitness/article/?aid=601337

Όλοι έχουμε πάθει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας αυτόν τον σπασμό που μοιάζει να πηγάζει ανάμεσα στον θώρακα και στην κοιλιά και συνοδεύεται από το χαρακτηριστικό «χικ».

Ο σπασμός αυτός κάποτε εθεωρείτο ένα αντανακλαστικό που οφειλόταν σε ακούσια σύσπαση του διαφράγματος – του μεγάλου μυός που χωρίζει τον θώρακα από την κοιλιά και αποτελεί τον κύριο μυ της αναπνοής. Ωστόσο η σύγχρονη ιατρική έρευνα έχει αποκαλύψει ότι ο λόξυγγας είναι μία πολύπλοκη διαδικασία, η οποία αρχίζει με την αιφνίδια, ισχυρή σύσπαση όλων των μυών που συμμετέχουν στην αναπνοή και όχι μόνο του διαφράγματος.

Bixas gynaika orizontia_200x100

 

Την μαζική αυτή σύσπαση ακολουθεί σχεδόν αμέσως το «κλείσιμο» της γλωττίδας, που είναι το στενότερο τμήμα του λάρυγγα και στα άκρα της έχει τις φωνητικές χορδές. Μόλις «κλείσει» η γλωττίδα και ενωθούν οι φωνητικές χορδές (συνήθως χρειάζονται 35 χιλιοστά του δευτερολέπτου για να συμβεί αυτό), δημιουργείται ο χαρακτηριστικός ήχος «χικ».

Στη συνέχεια, το άνω τμήμα του στόματος και το πίσω μέρος της γλώσσας κινούνται προς τα πάνω προκαλώντας μερικές φορές τον ήχο του ρεψίματος, ενώ έπεται νέα σύσπαση του διαφράγματος και των άλλων μυών.

Την ίδια στιγμή, η καρδιά τείνει να επιβραδύνεται, γεγονός που αποδίδεται στην διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου. Το νεύρο αυτό αρχίζει από τον εγκέφαλο, δίνει κλάδους σε όλα τα όργανα που παρεμβάλλονται ανάμεσα στον αυχένα και το παχύ έντερο (συνεπώς στην καρδιά και στο διάφραγμα) και οι λειτουργίες του είναι δαιδαλώδεις και διαπλέκονται μεταξύ τους.

Η επιστήμη δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα που ακριβώς οφείλεται αυτή η ακούσια σύσπαση των αναπνευστικών μυών που ενεργοποιεί την αλληλουχία του λόξυγγα. Αυτό που ξέρει, όμως, είναι ότι ο λόξυγγας είναι ένα αντανακλαστικό που ενεργοποιείται από ορισμένα ερεθίσματα.

Όπως αναφέρουν επιστήμονες από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα, στους παράγοντες αυτούς συμπεριλαμβάνονται η υπερκατανάλωση φαγητού, η κατανάλωση πικάντικων φαγητών και ροφημάτων με ανθρακικό, οι αιφνίδιες αλλαγές στην θερμοκρασία του στομάχου (όπως συμβαίνει λ.χ. όταν κάποιος τρώει κάτι καυτό και το καταπίνει με παγωμένο αναψυκτικό), η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ, ο αιφνίδιος ενθουσιασμός και το συναισθηματικό στρες.

ΠΗΓΗ:ΥΓΕΙΑ ΤΑ ΝΕΑ

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=1&articleID=19411&la=1

476B47794221EE0B8E2CD3C7E05C6218

Το αυτοάνοσο «χτυπά» συχνότερα γυναίκες ηλικίας 14-40 ετών

Περισσότεροι από 5.000 Έλληνες πάσχουν από συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο, μη μεταδοτικό νόσημα, το οποίο εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες ηλικίας 14 – 40 ετών.
Όπως αναφέρουν οι καθηγητές κκ. Δημήτρης Μπούμπας και Ιωάννης Μπολέτης, με αφορμή τη διοργάνωση στην Αθήνα του 9ου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου του Λύκου (23-24 Απριλίου), παρ’ ότι το εν λόγω αυτοάνοσο είναι σοβαρή νόσος, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της έχει βελτιώσει κατά πολύ την πρόγνωση των ασθενών, δίνοντας τη δυνατότητα στους περισσότερους εξ αυτών να ζουν φυσιολογική ζωή.
Οι περισσότεροι άνθρωποι (περίπου 60-70% στη χώρα μας) έχουν ήπιο λύκο που προσβάλλει κυρίως το δέρμα και τις αρθρώσεις. Ωστόσο, στη μία από τις τέσσερις περιπτώσεις μπορεί να προσβληθούν εσωτερικά όργανα, όπως οι νεφροί και η καρδιά. Ακόμη και στις πιο βαριές περιπτώσεις λύκου, οι σύγχρονες θεραπείες ελέγχουν αποτελεσματικά τη νόσο.
Σημειώνεται ότι η 10η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Λύκου, με στόχο την ενημέρωση των πολιτών για την πάθηση.
ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ υγεία+fitness

Tag Cloud